آریا لویی یازدهم

سلام . امروز 1392/7/10  چهارمين سالگرد ازدواج من و باباي آرياست . چهار سال توام با شادی و عشق و خنده و اشک و غم و هزاااار احساس متفاوت دیگر و حالا خيلي خوشحالم كه امسال را سه تايي جشن مي گيريم ...                                                       ...

آريا تا حالا خيلي كلمات را بدون اينكه معني و مفهوم آونها را بدونه به زبون مي آورد مثل ماما ، بابا ، مَ مَ و .... ولي امروز يعني شروع ده ماهگي ، اولين واژه اي كه معني اون را هم كاملا مي دونست ياد گرفت و حالا هر موقع گشنش ميشه ميباد سراغم و پست سر هم ميگه مم مم ، مم مم ....   ...

جديدا هرموقع پسر گل مامي خسته ميشه من يه بالش مي ذارم روي پام و آريا ميياد خودش مثل بچه هاي خوب مي خوابه تا براش لالايي بخونم و خوابش ببره . كي مشه براش قصه بگم و گوش كنه .... قربونت برم ماماني   ...

...

...

چقدر پف داشتی پسر خوشکل مامانی... ...

به نام خالق پسرم و تمام نی نی های دنیا از آن روز زیبای بهاری که یک کاغذ کوچک خبر از شروع یک زندگی بزرگ را داد و منو همسر عزیزم فهمیدیم که زندگی عاشقانه مان به زودی ثمری زیبا به جای خواهد گذاشت ؛ تا آن روزهایی که گاهی با شیطنتهات مارو می ترساندی یا شاد می کردی و یا می خنداندی وتا این روزهاکه حضور زیبایت باعث گرمی بیشتر و بیشتر زندگی عاشقانه من و پدرت شده .... آن چیزی که بیش از پیش در کنار خود احساس می کنم ودر تمام لحظه ها بهش احتیاج دارم نامیست ، نوریست ، عشقیست به نام خدا پسرم در منشور زندگی در پرتو طیفهای شادی و غم آنچه را که در کنار خود احساس می کنی و آنچه را که نیاز داری به آن متوسل شوی خدا بدان، و آگاه باش ز...